Հայաստանի արհմիությունների կոնֆեդերացիան, դրական գնահատելով «Առողջության համապարփակ ապահովագրության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքի նախագիծը, միաժամանակ, ներկայացնում է իր առաջարկությունները և դիտարկումները․
1․ Նախագծի 14-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ կետերով սահմանված ապահովագրավճարի տոկոսային միավորները առաջարկվում է հավասարաչափ բաժանել աշխատողի և գործատուի միջև, քանի որ նախագծով գործատուի մասնաբաժին նախատեսված չէ։ Մինչդեռ, աշխատանքի վայրում աշխատողները ենթարկվում են տարբեր ռիսկերի, որոնք կարող են ազդել նրանց առողջության վրա։
Եվրոպական մի շարք երկրներում` Գերմանիայում, Ավստրիայում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Շվեյցարիայում աշխատողների առողջության ապահովագրության համար պարտադիր վճարումներ կատարվում է նաև գործատուների կողմից։
Գործատուների մասնակցությունը այս համակարգում կնպաստի աշխատողների ֆինանսական ծանրաբեռնվածության նվազմանը և սոցիալական արդարության ապահովմանը։
ՀՀ վիճակագրական կոմիտեի տվյալների համաձայն 2023թ․ Հայաստանի Հանրապետությունում աղքատության մակարդակը կազմել է 23.7 %: Աղքատների շրջանում կան նաև աշխատող աղքատներ, ովքեր անգամ աշխատանք ունենալով չեն կարողանում ապահովել իրենց և իրենց ընտանիքի անդամների նվազագույն պահանջմունքները, քանի որ Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն աշխատավարձ սահմանելիս հաշվի չի առնվում աշխատողի և նրա ընտանիքի պահանջմունքները:
Ստեղծված սոցիալ-տնտեսական պայմաններում՝ երբ բարձրացվում են հանրային տրանսպորտի, աղբահանության գները և գույքահարկը, առողջության ապահովագրության վճարը լրացուցիչ հարկային բեռ է դառնալու աշխատողների համար, ինչը բացասական ազդեցություն կունենա նրանց եկամուտների վրա, հատկապես, այն աշխատողների, ովքեր արդեն նվազագույն եկամուտներով պայքարում են կյանքի բարձրացող արժեքների հետ, ինչը չի բխում ՀՀ Սահմանադրության 1-ին հոդվածի պահանջից, այն է․ «Հայաստանի Հանրապետությունը ինքնիշխան, ժողովրդավարական, սոցիալական, իրավական պետություն է»:
Որպես սոցիալական և իրավական պետության հիմնական բաղադրիչ պետք է առանձնացնել մարդկանց սոցիալական պաշտպանվածության և բարեկեցության համար օրենսդրական երաշխիքների ապահովումը:
2․ Նախագծի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ «Առողջության համապարփակ ապահովագրության ծախսերի հաշվարկը իրականացվում է հիմք ընդունելով՝ սպառողական գների ինդեքսի կանխատեսվող փոփոխությունները», մինչդեռ, Հայաստանի Հանրապետությունում չի կիրառվում 2004թ. ընդունված ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի պահանջը՝ «Աշխատավարձի ինդեքսավորումը կատարվում է Հայաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ սահմանված կարգով»: Չի կիրառվում նաև 2004 թվականին ընդունված «Կենսաապահովման նվազագույն զամբյուղի և կենսաապահովման նվազագույն բյուջեի մասին» ՀՀ օրենքը։
Ստացվում է, որ առողջության համապարփակ ապահովագրության ծախսերի հաշվարկի դեպքում հաշվի է առնվելու գնաճը, իսկ գնաճի դեպքում Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատավարձի ինդեքսավորում չի կատարվում: Հետևաբար, ապահովագրավճարի չափը գնաճի դեպքում վերանայելիս, անհրաժեշտ է միաժամանակ կատարել աշխատավարձի ինդեքսավորում։
